Ten serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt wg ustawień przeglądarki.


artykułach i komentarzach w komentarzach

Losowe zdjęcie

Modlitwa Inna Niż Wszystkie
Mechanizmy wcieleń wg Edgara Cayce'go
Fragment książki ,,W pierścieniu nieśmiertelności” Robert C. Smith. Wydawnictwo Limbus

Reinkarnacja dotyczy duszy, tej części nas samych, która istnieje niezmiennie pod­czas okresów zamieszkiwania ludzkiego ciała i tych „pomiędzy" nimi. Czy dusza jest uwikłana w ziemskie życie czy też nie, doświadcza przeżyć mogących pomóc jej w rozwoju i powrocie do świadomości pełnej mi­łości i jedności z Bogiem.
Według teorii reinkarnacji pochodzącej z ridingów Edgara Cayce"go, dusze nie zostają stwo­rzone w chwili poczęcia czy urodzenia. Te, które chcą zamieszkać w nowym ciele, istniały już wcześniej i po­siadały inne ciała w poprzednich wcieleniach. W prze­szłości przeżyły wiele różnych doświadczeń i podjęły wiele decyzji, które zgodne z wolą Bożą czy też nie, wywołały konkretne skutki i określiły obecny etap rozwoju duszy. Z powodu swych wyborów, każda istota znajduje się w warunkach, w których może się nauczyć czegoś, co pomoże jej w rozwoju, w powrocie do Boga. Każda dusza posiada pewne zdolności rozwinięte we wcześniejszych wcieleniach, napotyka określone konsekwencje swoich poprzednich czynów i słabości, które musi przezwyciężyć. Posiada również pewne atuty, dzięki którym może je pokonać.
Wszystkim nam, podczas każdej inkarnacji, Bóg daje sposobność do nauczenia się tego, czego musimy się nauczyć i spełnienia tej części boskiego planu, którą na tym etapie rozwoju jesteśmy w stanie wypełnić. Na pytanie jednej z kobiet, czy istnieje coś co mogłaby uczynić, by wypełnić cel obecnego wcielenia, Cayce odpowiedział stanowczo: „Gdyby coś takiego nie istniało, nie pozwolono by ci teraz być na Ziemi!" (3051-7). Określone warunki życia sprzyjają wyciągnięciu okre­ślonych nauk i osiągnięciu określonych celów. Podczas każdego wcielenia dusza prowokuje pewien układ warunków najbardziej odpowiadający spełnieniu celu owego wcielenia. Tak więc fizyczne ciało, rodzina, środo­wisko, kultura i pozostałe okoliczności, w których się rodzimy, odzwierciedlają potrzeby rozwojowe duszy, morzone przez nasze poprzednie wybory. Jednakże warunki, w jakich się rodzimy nie zależą jedynie od potrzeb rozwojowych naszej duszy. Działa prawo przyczyny i skutku. Bez przerwy stajemy obliczu sytuacji stworzonych przez nasze decyzje przeszłości dających nam szansę wyciągnięcia odpowiedniej nauki i przezwyciężenia słabości, mamy też rozwinąć i nauczyć się używać mocy. Gdziekolwiek się znajdziemy, możemy być pewni, iż otaczające nas warunki dają nam najlepszą sposobność do poznania samego siebie i rozwoju. Cytując słowa Odczytu -„W jakimkolwiek położeniu się znajdujesz, jesteś tam dzięki łasce Bożej i znajdziesz w nim sposobność do wyciągnięcia nauki..." (3161-1).
Rozwój duszy pomiędzy ziemskimi wcieleniami
Nasza dusza nie rozwija się jedynie podczas ziem­skich wcieleń. Po śmierci nie przenosimy się bezpośre­dnio z jednego ciała fizycznego w drugie. Istnieje sfera pośrednia, w której istoty doświadczają innego etapu swej powrotnej podróży do Boga. Część tego okresu spędzamy w otoczeniu Ziemi, część gdzieś indziej.
Tuż po śmierci fizycznej dusza może przeżyć chwile dezorientacji. Niektóre z nich nie pojmują co się sta­ło. Jakiś czas może upłynąć zanim zrozumieją, że cia­ło doszło swego kresu i obumarło. „Wielokrotnie du­sza latami pozostaje w stanie nazywanym śmiercią, nie zdając sobie sprawy, że nie żyje!" (1472-2). Inne, przy­puszczalnie słabiej utożsamiające się z ciałem, które potrafią zaakceptować dalsze, bezcielesne istnienie, nie przeżywają podobnego zagubienia, lub szybciej przez nie przechodzą.
Rozwój zachodzący pomiędzy ziemskimi wcieleniami wiąże się z oceną, jaki użytek zrobiliśmy ze sposobno­ści danych nam podczas ostatniej inkarnacji. Mamy
możność przyjrzeć się dokonanym przez nas wyborom i przekonać, ile razy skorzystaliśmy ze swej wolnej wo­li, by zbliżyć się do Boga, a ile razy zachowaliśmy się egoistycznie, w duchu buntu wobec Boga. W ten spo­sób możemy rozpoznać rodzaje decyzji, które należa­łoby umacniać i dalej twórczo wykorzystywać oraz te, których trzeba unikać, bowiem przeszkadzają nam w duchowych poszukiwaniach.
Ocena zachowań po kolejnym wcieleniu nie jest po­tępiającym sądem nad duszą, przedstawianym tak przez niektóre tradycje religijne, ponieważ - „W Ojcu nie ma potępienia lecz miłość, przez którą każdy może odna­leźć swą drogę" (1173-11). To okres naszej duchowej nauki mający pomóc dostrzec negatywne i pozytywne aspekty ostatniego wcielenia, byśmy lepiej wykorzystali swą następną szansę. Etap oceny ostatniego życia jest zatem niezwykle pomocną częścią planu Bożego, dzięki której każdy może osiągnąć zbawienie.
Większość czasu pomiędzy ziemskimi wcieleniami spędzamy na innych płaszczyznach istnienia. Ziemia jest płaszczyzną, na której uczymy się wyrażać Bożą miłość w świecie materialnym. Jednakże nasze oddzie­lenie od Ojca wiązało się z buntem w innych wymiarach świadomości i dlatego nasz powrót musi również łączyć się z rozwojem na płaszczyznach niematerialnych, któ­re w tym świecie przedstawione zostały w postaci pla­net naszego układu. Każda ze sfer umożliwia nam roz­wój określonych aspektów naszej istoty, takich jak in­telekt, spojrzenie na piękno i miłość, wartości duchowe i mistyczne. Podobnie jak Ziemia, płaszczyzny niematerialne odgrywają określoną rolę w powrocie dusz do zjednoczenia z Bogiem.
Wszystkie nasze doświadczenia, ziemskie i z innych wymiarów, odciskają swój ślad na duszy. Dusza nicze­go nie zapomina. W głębszych poziomach podświado­mości pamięć przechowuje każdą podjętą przez nas decyzję, wszystko co kiedykolwiek zrobiliśmy i czego doznaliśmy od innych. Wszystko czego doświadczy­liśmy jest częścią nas i kształtuje naszą osobowość w danym wcieleniu. Zdarzenia z poprzednich inkarnacji odgrywają ważną rolę w określaniu naszych obecnych emocji i uczuć, podczas gdy doświadczenia z innych wymiarów wpływają głównie na nasze postawy.
Dokąd zaprowadzi nas reinkarnacja
Zakończmy nasze rozważania o reinkarnacji zasta­nawiając się, dokąd zaprowadzi nas ów cykl powrotów do życia na Ziemi. Uzyskamy jaśniejszy obraz kulmi­nacji cyklu ziemskich wcieleń, koncentrując się przez chwilę na celu reinkarnacji. Pamiętajcie, że dzięki rein­karnacji mamy przezwyciężyć nasze rozdzielenie z Bo­giem zapoczątkowane buntowniczym użyciem wolnej woli i powrócić do pełnej miłowania jedności z Bogiem. Wcielenia uświadamiają nam konsekwencje naszych egoistycznych wyborów i dają szansę wyrażenia Bożej miłości w świecie materialnym. Gdy wyciągniemy już odpowiednie nauki i pokonamy złe cechy, które w so­bie stworzyliśmy błędnie używając wolnej woli, reinkarnacja wypełni swój cel na Ziemi.
Może się wydawać, że osiągnięcie tego celu leży poza możliwościami większości z nas. Biorąc pod uwagę Od­czyty Cayce"ego, rzeczywiście rzadko się zdarza, by ktoś osiągnął ten poziom i nie musiał już powrócić do ko­lejnego życia na Ziemi. Spośród wielu ludzi, którzy otrzymali Odczyty życia od Cayce"ego, jedynie kilku dowiedziało się, że ich obecne wcielenie mogłoby być ostatnim. Ale faktem jest, iż niektórzy ludzie przezwy­ciężyli konieczność inkamowania, dając nam wszystkim promyk nadziei.
Na ogół ludzie ci nie dokonali wielkich czynów, w po­tocznym tego słowa znaczeniu. Po prostu przeżyli swe wcielenia w zgodzie z Duchem Bożym, z miłością słu­żąc innym ludziom. Pokazali w ten sposób, że rein­karnacja spełnia swój cel i nawet dziś dusze, które kie­dyś się zbuntowały, mogą wyrazić w swym życiu miłość Boga. Zakończyli więc materialny etap swej podróży powrotnej do Ojca, do czego możemy dążyć wszyscy.
Nasuwa się pytanie, w jaki sposób możemy osiągnąć ów etap? Jakie przyjąć kryterium, by rozwinąć się na tyle, żeby wyzwolić się z konieczności kolejnych inkar­nacji na Ziemi? Teoria reinkarnacji przedstawiona w Od­czytach Cayce"ego mówi wyraźnie, iż każda dusza od­powiada za własne zbawienie. Dokonawszy wyborów, które doprowadziły do rozdzielenia z Bogiem i uwikła­nia się w sprawy ziemskie, musimy podjąć inne decyzje, dzięki którym pokonamy nasze przywiązanie do Ziemi. Nasze myśli i nastawienia, czyny i wola wyrażania Du­cha Bożego we wzajemnych relacjach, pomogą nam wyzwolić się z potrzeby kolejnych inkarnacji.
Dodano : 17-01-2010 Przez: s_majda Przeczytano: 1503 razy
Komentowanie możliwe jest dla osób zalogowanych.
  • s_majda 20-12-2011 13:21:53
    Miałem takie myśli że chciałbym byc tak nieskazitelny jak anioł tylko jakoś to sie mijało z rzeczywistością z tym co spotykałem na drodze. Teraz jest taka niechęć do oddania pewnych ludzkich nawyków

    Sławomir Majda

    19:37:08

    ja zacząłem pracować od 800 intencji i teraz mnie prowadzą. Jeśli jest opór to wygląda na pomysły duszy na kolejne jej wcielenia




    właściwie powinienem porzucić wszystko co do tej pory zajmowało moja osobę



    Sławomir Majda

    19:39:24

    nie

    19:39:33

    tylko oddać bogu do przemiany

    19:39:58

    to by był koniec twoich spraw sukcesów itp

    19:40:24

    a nie wiedząc jaki on by był lepiej jest oddać stworcy




    19:41:15

    zawsze bylem marzycielem, wyobrazalem siebie w rzonych sytuacjach i w roznych krainach czy to oznacza ze dusza sobie to zakodowala na nastepne wcielenia?



    Sławomir Majda

    19:41:29

    Faktem jest, że przez modlitwy ja zmieniłem wszystko - z wyjątkiem rodziny możliwe

    bo widziałeś w wizualizacji jakiś real w danej krainie. i chcesz tam wprowadzić zmiany fizyczne. jeśli nie teraz to np za 200 lat.

    ja już nie chcę tego ciągnąć dalej w ten sam sposób



    Czy można by sformułować w modlitwie, że wspólnie z moją duszą oddaje Bogu wszystko co dotyczy się mojej duszy planów na kolejne wcielenia? ja tak naprawdę nie wiem jakie ona ma plany mogę jedynie zgadywać



    Sławomir Majda

    19:38:57

    Lepiej jest powiedzieć <Boże Tobie oddaję intencje, nawyki oraz plany moje i mojej duszy dotyczące ....>